Wintertenen

Wintertenen (winterhanden, winter voeten) zijn voor sommigen een jaarlijks  terugkerende plaag.  De huid reageert bij blootstelling  aan kou normaal met samentrekken van de oppervlakkige kleine haarvaatjes waardoor de lichaamstemperatuur constant blijft en de huidtemperatuur daalt. Als die daling te ver doorzet dan gaan die haarvaatjes juist weer open en warmt de huid snel op. Iedereen zal wel de ervaring kennen van tintelende handen na het sneeuwballen gooien of na een winterwandeling.

Bij wintertenen is de reactie op kou anders: dan trekken de wat dieper gelegen bloedvaatjes samen en deze gaan niet snel genoeg weer open, terwijl de oppervlakkige vaatjes juist wijd open gaan staan. Het vervelende gevolg is rode tot paarse verkleuring van de tenen en ze jeuken of branden enorm, soms ontstaan er zelfs blaren. Binnen één tot enkele weken geneest het vanzelf. De oorzaak is niet echt bekend. Een erfelijke aanleg kan meespelen, want het komt in families voor. Het komt ook voor bij mensen in een slechte voedingstoestand of met een slechte doorbloeding in de uiteinden van het lichaam, zoals tenen, voeten, handen neuspunt of oorranden. Homeopatisch is de acute situatie goed te behandelen met middelen als pulsatilla, agaricus of petroleum, de keuze is afhankelijk van de verschijnselen.

Als de wintertenen gevolg zijn van een bepaalde ziektetoestand wordt het een heel andere situatie. Wanneer deze klacht geregeld terugkeert is er sprake van een constitutioneel probleem, waarbij de erfelijkheid een rol kan spelen. Hier biedt de zelfzorg onvoldoende soelaas en is het zinvol een klassiek homeopaat te bezoeken.  Warme sloffen zijn in het geval van wintertenen in ieder geval welkom!