Antibiotica - Elk voordeel heeft z'n nadeel

Het woord anti-biotica betekent letterlijk tegen-het leven. Bij een zware longontsteking  kan het levensreddend zijn, maar antibiotica  kan ook werken als een sluipmoordenaar. In veel gevallen wordt antibiotica  te snel gebruikt, bijvoorbeeld preventief of  vanuit een bepaalde angst. En vaak om nog minder urgente redenen, gewoon standaard vanuit een protocol. Mensen die veel antibiotica hebben gekregen krijgen naderhand vaak chronische klachten die niet in verband worden gebracht met de antibiotica. De negatieve gevolgen van antibiotica zijn bij veel mensen onbekend.

Patiënten kunnen  last van huidaandoeningen krijgen en allerlei schimmels die overal ongewenst gaan groeien. Dat komt omdat de weerstand lager wordt, omdat de eigen afweer ook wordt afgebroken door  antibiotica. Immers niet alleen de slechte bacteriën worden gedood, maar ook de goede. En op onze huid en ook in de darmen zitten die goede bacteriën om ons te beschermen. Ook kunnen mensen een hevige allergische reactie ontwikkelen door antibiotica, die zelfs weer levensbedreigend kan zijn.

Jonge kinderen die nog niet 1 jaar oud zijn en antibiotica krijgen, kunnen  lang last hebben van de gevolgen. De darmflora die net in ontwikkeling is in het eerste levensjaar en zeer belangrijk is voor de vertering van de voeding raakt beschadigd en herstelt soms helemaal niet meer.  Daardoor kunnen kinderen, maar ook volwassenen langdurig last hebben van diarree, met alle gevolgen van dien.  Ook  chronische luchtwegklachten of huidklachten kunnen het gevolg zijn van antibioticagebruik.

Twee voorbeelden uit de praktijk
Rosalie is 6 jaar oud en heeft vaak een blaasontsteking. Sinds 1 ½ jaar heeft ze bijna elke 2 maanden   pijn. In haar eerste 6 levensjaren heeft ze al 10 kuren antibiotica gehad voor oorontstekingen en blaasontstekingen. Ze is vaak verkouden, nu nog steeds na al die jaren. Ook heeft ze een vurige ontsteking in de schaamstreek. Ze krijgt daar opnieuw antibiotica zalf voor. Ze loopt achter in haar ontwikkeling door al dat ziek zijn.  Bij de klassiek homeopaat krijgt ze medicijnen om haar weerstand te verbeteren. Ook voor de erfelijke aanleg krijgt ze homeopathische middelen, want daar komen de ontstekingen oorspronkelijk  vandaan. Sinds ze begonnen is met de medicijnen heeft ze nu al 8 maanden helemaal geen last meer van buikpijn en blaasontstekingen.

Meneer Koster  heeft longkanker gehad. Hij is daar 7 jaar geleden voor behandeld en nu is het rustig. Behalve zijn huid. Die schilfert en jeukt enorm sinds die tijd. De dermatoloog heeft allerlei zalven gegeven die niet hielpen . De huidtherapeut heeft iets verbeterd, maar dat hield ook geen stand. Hij wordt soms gek van de jeuk en krabt tot bloedens toe. Bij de klassiek homeopaat krijgt hij medicijnen om zijn afweer te versterken.  Naast de chemokuren heeft meneer Koster ook veel preventief antibiotica gekregen om het gevaar van infecties te vermijden.  Dat is goed te begrijpen, omdat tijdens de kankerbehandeling de weerstand heel laag is en elke vreemde bacterie een gevaar vormt. Nadien echter is zijn weerstand zo laag, dat opnieuw bacteriën, schimmels en virussen een bedreiging vormen voor hem.  Na 14 dagen homeopathische medicijnen belt hij op, hij kan het niet geloven, maar is erg blij, de huid is helemaal rustig, geen jeuk en geen schilfers meer. Ook de homeopaat was aangenaam verrast met zo’n snel herstel.  Meneer mag nog wel even doorgaan met de behandeling, maar een dergelijk begin is zeer verheugend.