Ervaringen uit de praktijk - Kiespijn

Ook een homeopaat wordt wel eens ziek, het is tenslotte ook maar een mens. Zo kreeg ik op gegeven moment last van kiespijn. Als ik kauwde met een bepaalde kies, voelde ik een pijnlijke druk, net alsof er een zwelling onder zat. Ik was een beetje ongerust dat het misschien een ontsteking of abces zou kunnen zijn. Met die gedachte besloot ik niet meteen naar de tandarts te gaan, maar eerst te proberen met homeopathie het probleem op te lossen. Geleidelijk aan werden de klachten minder. Ik had zelfs dagenlang geen enkele last. Maar toch kwam het steeds, weliswaar in mindere mate, weer terug, zodat ik na 3 weken toch maar besloot naar de tandarts gaan. Ik ben eigenlijk nooit bang voor de tandarts, maar dit keer verheugde ik me er niet op, omdat ik wist dat mij een ingreep te wachten stond.
Van te voren nam ik arnica in, dat maakte mij vooral in de wachtkamer wat minder gespannen. De tandarts zag het meteen, “er zit een gat in de kies mevrouw, we zullen er meteen een nieuwe vulling in zetten”. Het is logisch dat de pijnklachten niet volledig verdwenen met de homeopathische behandeling, want het gat in de kies veroorzaakte telkens opnieuw irritatie aan het inwendige van de kies.

Zonder verdoving werd de kies geboord en ik mocht mijn hand opsteken als ik het ging voelen. Zo gezegd zo gedaan. De oude vulling werd eruit gesloopt en op tijd werd de boor weer stil. “Zit er vuil onder”, vroeg ik, omdat ik nog steeds dacht aan het abces. “Nee hoor”, zei de tandarts, “en het ruikt ook niet, we hebben mazzel gehad”, zei hij. De nieuwe vulling werd gezet en tevreden verliet ik de tandartsstoel. Probleem opgelost, dacht ik. Die nacht echter, om een uurtje of 3, nam de geplaagde zenuw van de kies wraak en maakte mij wakker met een vervelende pijn. Gelukkig wist ik met homeopathische medicijnen de kiespijn te minderen en kon toch nog wat uurtjes slapen. De dagen erna bleef het patroon zich herhalen. Overdag wel wat gevoelig, maar goed te doen, maar ‘s nachts om 3 uur kwam de pijn weer opzetten. Zo bleef ik een tijdje doorgaan, verschillende medicijnen proberend, maar nooit echt helemaal vrij van klachten.

Na een aantal weken was er nog geen verbetering, maar het was nog niet erg genoeg en ik zag er tegenop om weer de tandarts op te zoeken om de vulling er opnieuw uit te laten halen, voor zo’n zogenaamde wortelkanaalbehandeling. Dan wordt de zenuw dood gemaakt en zal de kies sneller tot verval overgaan. Zo’n optie kan altijd nog en zal een laatste redmiddel zijn, dacht ik. Op gegeven moment was ik bijna toch zover om dat te laten doen, de pijn werd weer erger, mijn wanhoop groter. Mijn ideeën voor een oplossing raakten uitgeput en ik besloot uiteindelijk mijn docent Homeopathie te raadplegen. Als dat niet zou helpen was een bezoek aan de tandarts onvermijdelijk. Ik vertelde hem welke medicijnen ik al had geprobeerd, met wisselend succes.

Hij stelde het middel Staphisagria voor, elk uur nemen en als het niet hielp kon ik ‘s avonds terugbellen. Er zijn vele medicijnen die pasten bij mijn klachtenbeeld en die ik dus ook allemaal had uitgeprobeerd, maar aan dat medicijn had ik nou net niet gedacht. In de Materia Medica, het boek waar de geneesmiddelen in staan beschreven, staat bij Staphisagria: “werkt sterk op zenuwen van tanden en kiezen, kiespijn, na het vullen”.

Aangezien ik steeds een ontsteking of abces voor ogen had en niet zozeer een probleem van de zenuwen, had ik de verkeerde richting op gedacht. Die avond, na een aantal keren het medicijn te hebben genomen, was de kies al een stuk rustiger en besloot ik niet te bellen naar mijn docent. De dagen erna werd het steeds beter, totaal geen pijn en ik kon al weer voorzichtig wat kauwen met de kies.

Nu vier dagen later kauw ik op korsten en harde noten alsof er nooit iets gebeurd is. Met de medicijnen ben ik inmiddels gestopt, de zenuw is genezen. Ik ben mijn docent dankbaar en erg blij dat ik niet meteen een wortelkanaalbehandeling heb laten doen. Het is toch zonde als je iets in je lichaam kapot moet laten maken, om van de klachten af te komen. Homeopathie kan in plaats daarvan, mits op tijd mee begonnen, een veel mooiere en vriendelijkere oplossing bieden.