Meedoen aan de Vierdaagse

Wandelen

Dat ik er toe ben gekomen de vierdaagse te lopen is gekomen door onze zoon Lars en zijn vriendin Ilse. Zij hebben een paar jaar geleden de Nijmeegse vierdaagse gelopen en wel 4 dagen 50 km per dag. Vooral de intocht op de via Gladiola op vrijdagmiddag heeft heel indruk op mij gemaakt. Dat was een complete happening. Heel bijzonder. Toen heb ik gezegd, ik ga ook de Nijmeegse Vierdaagse lopen. Ik heb me in laten schrijven met een vriendin. Maar ik was ingeloot en zij werd uitgeloot. Toen heb ik besloten om de vierdaagse toch te gaan lopen.

Tijdens de voorbereiding heb ik in de weekenden veel gelopen om kilometers in de benen te hebben. De eerste dag van Nijmeegse vierdaagse vond ik niet zo moeilijk. De tweede dag was het wel  wat zwaarder, ik kreeg last van blaren. De derde dag werden mijn voeten in getapet en toen ging het wel een stuk beter. Onderweg moest je niet te lang op één plek blijven staan, dat was geen prettig gevoel. Voordat je dan weer opgang kwam duurde dat wel weer een tijdje.

Na de vierde en laatste dag daar keek je echt naar uit. Iedereen heeft dan last kleine of grote pijntjes. In alle dorpen waar je door komt is het ook groot feest en dan is pijn snel weer vergeten. De mensen zijn zo enthousiast, je voelt zoveel warmte en je krijgt van alles toegestopt, van snoepjes en zoutjes, fruit en water en er is overal muziek. Het is één groot feest. Je word gedragen naar het eindpunt.

De intocht op de Via Gladiola op vrijdagmiddag heeft heel veel in druk op mij gemaakt. Wat een feest was dat. Voor mij een Happy End. Ik heb met volle teugen genoten van de Nijmeegse vierdaagse. Het is iedereen aan te bevelen. Een ervaring om nooit te vergeten. Ik hoop er volgend jaar zeker weer bij te zijn.

Ik ben al weer volop in training en elk vrij weekend maken we wel een flinke wandeltocht.